Houston , i'm fine.

balık.

2010-08-15T02:36:00.001+03:00

bir
somon balığı
öldürdüm..

bir kaç solmuş çiçek,
dünyanın tepesinden dökülen.

aynada
hep
başkalarının hayatı.

başka parmakların dansı.

başka kelimelerin
olur, olmaz
sanrısı.

kadehimde
bir başkasının şarabı.

korkuyorum,

yerime
hep
başkaları ölücek.

bir
somon balığı
öldürdüm,

beni hiç affetmeyecek.

p.e.
15.08.2010 02:28

Bir Replik.

2010-07-08T21:57:00.000+03:00

"you died on a saturday morning. and i had you placed here under our tree. and i had that house of your father's bulldozed to the ground. momma always said dyin' was a part of life. i sure wish it wasn't. little forrest, he's doing just fine. about to start school again soon. i make his breakfast, lunch, and dinner every day. i make sure he combs his hair and brushes his teeth every day. teaching him how to play ping-pong. he's really good. we fish a lot. and every night, we read a book. he's so smart, jenny. you'd be so proud of him. i am. he, uh, wrote a letter, and he says i can't read it. i'm not supposed to, so i'll just leave it here for you. jenny, i don't know if momma was right or if, if it's lieutenant dan. i don't know if we each have a destiny, or if we're all just floating around accidental-like on a breeze, but i, i think maybe it's both. maybe both is happening at the same time. i miss you, jenny. if there's anything you need, i won't be far away."

Forest Gump, Forest Gump

detay.

2010-05-12T02:02:00.001+03:00

sadece zaman denilen gereksiz çizgiyi ele aldığımızda hayata dair katettiğimiz yol tamamen aynı. o büyük şilep boğazı boydan boya geçerken; yarım şişe şarabı bitiren ben, meydandaki fatih sultan mehmet topunun içinde uyuyan evsiz ve yatağında uyumadan önce beni düşünmeni istediğim sen tamamen aynı şeyleri yapıyorduk. a noktasından b noktasına gitmek adına alfabe eskitmeye gerek yok. tıpkı a şehrinden b şehrine giderken hızının önemi olmaması gibi. aynı zamanda aynı noktalara varıyoruz. yani düşündükçe a'dan a'ya aslında. defalarca aynı noktaya varışımız hiç bir zaman gerçekten varmak istediğimiz noktaya varmamış ve varamayacağımız olduğunu simgeliyor sadece. çoğu zaman farkında bile olmadan. şilepsende, topun içinde uyuyan evsizsende, bensende yahut sadece sensende. bunun dışındaki tüm detaylar bir roman yazarını yahut bazen bir şairi ilgilendirir. benimse sadece bir detay hakkım var, tek istediğimse onu senin doldurman..

Bir Replik.

2010-05-02T18:35:00.000+03:00

I love you too, Bobby Garfield. But I have to go make the salad.

Carol Gerber, Hearts in Atlantis

hiç.

2010-05-02T06:06:00.000+03:00

hiç kimseye, söyleyecek hiç bir şeyim yok.

slowblow - phantom of my organ.

2010-04-29T13:17:00.003+03:00

http://fizy.com/#s/1cdtlq

i think that your wings would go well with my tail.
so don't ask me what's keeping me warm.
just remind me
this ain't the time
for falling in
love.

yours is the song that's engraved in my head
whenever i think out of tune.
so won't you remind me
this ain't the time
for falling in
love.

now i've left my teeth marks all over your neck.
it's a habit i can't seem to break.
for your eyes they once asked me
could this be the time
for falling in
love.

belkide manalı.

2010-03-22T00:59:00.005+02:00

başına hiç ama hiç iyi şeyler gelmedikçe düşünebileceğin tek şeyin "demek ki haketmiyorum" olması sonucunda inanmaya başladığın tek şey hayatın boyunca bir daha hiç bir şeyde başarılı olamayacağın oluyor. hayatın boyunca sanki kimseden güzel bir söz duymayacakmışsın gibi geliyor bir daha. kimseye güzel şeyler söyleyemiyeceksin gibi geliyor. ne kendini ne de kimseyi mutlu edeceğini kesinlikle düşünmüyorsun. sanki yazman gereken bir şeyleri ya da söylemen gerekenleri hiç bir zaman gerektiği gibi yapamıyacakmışsın gibi. hiç bir işte tutunamıyacaksın gibi geliyor. kendini hiç bir konuda geliştirmeyi beceremiyeceksin ve beynin tozdan boğulucak gibi. ne yapman gerektiğini bilmemeye başlıyorsun ve bunu sana sürekli başkaları sölüyor. başarısız olduğuna ve olucağına inandığın için sana yapman gerektiği söylenen şeyleri yapmaya başlıyorsun sadece. tüm hedefin gerçek bir "birey" olmak olması gerektiği halde tam zıttına dönüşüyorsun. ihtiyacının ne olduğunu tam olarak kavrayamıyorsun.
en önemlisi elindekilerinin değerini yitiriyorsun. değerleri yittiğinden değil hala ordalar hala değerliler ama sen farkına bile varamıyorsun.

çok güçlü hissediyorsun içtikçe, çok güçlü hissediyorsun kadınlarla seviştikçe, canın istediği zaman başka bir şehre gittikçe, babana bağırdıkça.... şehrin herhangi bir yerinde uyanmayı bir bok zannederken şehrin o herhangi bir yerinde bıraktığın benliklerinin farkında bile olmuyorsun. tenine dokunan soğuk parmakların ya da öylesine söylenen güzel sözlerin gerçek yüzünü göremiyorsun bile. etrafında bir dünya insan olunca güçlü hissediyorsun kendini. az ama özün anlamını çoktan unutmuşsun, bilmiyorsun. arkadaşlığın en başta kim olursa olsun karşıdakini adam yerine koymak olduğunu hatırlamayan onlarca insanın arkadaşlığını zafer zannediyorsun.

bütün bu kaosu "birey" olmak ve özgür olmak zannediyorsun. gerçek benliğinin senin için, ruhu için nasıl savaştığını anlamıyorsun bile. güçleniyorsun ama yenilenin gerçek sen olduğunun farkına bile varmıyorsun. seni sürekli elinden tutup kaçırmaya çalışan bir sen daha var içinde ama bir türlü uzanamıyosun ona. tek başına hiç bir şeyin üstesinden gelemediğini anlıyamıyorsun bir türlü. basit bulduğun rutine ne kadar ihtiyacın olduğunun farkına bile varamıyorsun.

içinde biri var; saatlerce bahçedeki salıncağa oturup panteri(kedim) sevmek onunla oynamak istiyor. biri var, babanla bahçe işleri yapmak istiyor. bahçendeki hamakta uyumak ve mutfağa doğru "anne mercimek köftesi yapsana bugün" demek istiyor. içinde biri var çok sevdiği eski arkadaşlarını görmek onlarla geçmişi konuşmak istiyor.

içindeki biri başarılı olmak ve bunun için çabalamak istiyor.

içindeki biri içten gelen güzel cümleler duymak ve birisinin parmaklarının tenine gerçekten dokunmak istediği için sana dokunmasını istiyor.
birisinin her saniye kokunu gerçekten özlediği için seni koklamasını istiyor...

bütün bu kaybolmuşluğun hissi içerisinde sana o kadar çok inanıyorki.. öyle güçlü bir şekilde vazgeçmiyorki senden.

tüm bunları düşünmeni ve kafanda toparlayabilmeni sağlayan olay tam olarak şöyle gerçekleşiyor ;

bütün bu başarısızlık, teslim olunmuşluk, demekki haketmiyorum hissiyatının içindeyken böyle düşündüğünü bile bilmeyen biri " sen ne güzel insansın iyi şeyleri hakediyosun bence " diyor. paramparça oluyorsun. allak bullak oluyorsun. seni sarsanın umut bombardımanı mı yoksa bunu bildiğin halde hiç bir şeyin iyi gitmemesi mi olduğunu anlıyamıyorsun bile.

birde üstüne bunu duyduğun gece bir kaldırımda otururken birisi boynuna uzun zamandır hissetmediğin sıcaklıkta bir öpücük konduruyor..

en dipteyken en üstte hissediyorsun.

ve tek istediğin bütün bu olanların görüneni ters çevirip öyle bakmanla alakalı bir aldatmaca olmaması oluyor.

kuşkuyla,
aslında hala dipte olmamayı diliyorsun..

manasız.

2010-03-17T05:34:00.002+02:00

( bir word dosyası yaratılarak yaklaşık 2 dakka içinde düzensiz bir şekilde dökülen bir iç devinimdir, edebi bir şey aranmamalıdır )

gittikçe manasızlaşıyorum başkalarına karşı manasızlaşmayı geçtim kendime karşı da manasızlaşıyorum sanki ismimi bile bilmiyorum sanki aynaya her baktığımda şaşırıyorum hangi taraftakinin gerçek olduğunu bile anlamıyorum zaman-mekanı karıştırıyorum ne yapıcağımı nerde olduğumu nereye gitmem gerektiğini ve nerden gelmem gerektiğini anlıyamıyorum bulamıyorum ne yapmam gerektiğini idrak edemiyorum
geç kaldığımının farkındayım ama nereye ve ne kadar geç kaldım bilmiyorum ve bu ne kadar önemli belkide önemsemiyorum
birisiyle konuşurken ne sölediğini çoğu zaman onun anlatmaya çalıştığı şekilde anlıyormuyum acaba diye düşünüyorum sonra üstüne zırvalıyorum kendim bişi anlatmaya çalışsam bunu becerip beceremediğimi çoğu zaman tam olarak bilmiyorum kaldıki anlattığımı bazen kendim bile önemsemiyorum
düşünmek istemiyorum düşündükçe kayboluyorum düşündükçe sanki boğuluyorum
kiminle ne konuşmam gerektiğini nasıl konuşmam gerektiğini gerçekten bilmiyorum düşndüklerimi hissettiklerimi nası sölüceğimi toparlıyamıyorum kaldıki ve bu belkide en kötüsü düşüncelerimin ve hislerimin aslında gerçek olup olmadığınından bile emin olamıyorum
insanların hakkımda ne düşndüğünü bilmiyorum bilmek isteyip itemediğimi yani umursayıp umursamadığımdan bile emin olamıyorum
kendimi hiç bir şeye hiç kimseye hiç bir zamana ve mekana ait hissedemiyorum

manasızım, kayıbım, aitsizim, yabancılaşmışım, önemsizim, eminsizim ve geç kalmışım

tabi belkide ,
hiç biri..

uyku..

2010-02-10T06:23:00.001+02:00

sen ,
solmuş
ve
kayıp uyku

süreksiz yağmurum..

ey ölümsüz gölge !

ben,
sen
siz

gözlerimde
düş döküntüleri,

uçurumuna
gülümsüyorum..

beyaz kadar renksiz,

siyah kadar,
sessiz...

10.02.2010 06:10

evet.

2010-02-01T09:01:00.001+02:00

bir tanesi hariç, başkaları için yazdığım herşeyi geri almak istiyorum izninizle. sağolun.

aslında

2009-12-21T07:57:00.002+02:00

tek acıtan olmadığın gibi olmak.

2

2009-10-17T06:31:00.002+03:00

bir koku asla sadece bir koku değildir.

şarap.

2009-08-03T09:03:00.001+03:00

şarap kokusu.
mat , kirli.

keskin..

boş bir şişe.

ve tadı ,
geceyi batırıyor kalbime..

renksiz bir kare.

siyah sakin ,
beyaz dingin.

boya beni ,
yastığının altında kalemin.

yapmak ya da yapmamak.

2009-03-24T06:54:00.002+02:00

düşünüyorum ki ,
bundan önce yaptığım şeyleri yapmasaydımda olurdu.
şu an yaptığım şeyleri yapmasam da olur.
normal olarak bundan sonra hiç bir şey yapmamalıyım değil mi ?

ama lanet olsun ki
olmuyor , yapamıyorum..

kayıtlara geçsin.

2009-03-23T06:14:00.002+02:00

kendimi hiç bir yere ait ya da hiç bir şeyin parçasıymışım gibi hissedemiyorum..

ölüm.

2009-03-19T06:09:00.002+02:00

ölüm,

çiçektir...

koparıpta kökünden düşüncelerin inceldiği yerde , daha da anlamsız bir yaşam yakalayarak belki ; ölmek bazı gözlerde...
koklamak rüzgara saldığı kokusunu ölümün.simsiyah gözlerine bakıp aşık olmak ona...

ne ruhunu vermek , ne de elini tutmak...
ne de girmek papatyalardan yapılmış bir tabuta...ne de gömülmek çimen kabilesinin tertemiz toprağına.
sadece bakmak gözlerinin içine ve koklamak delice..son bir dansla belki öpmek kırmızı dudaklarından ölümü.

unutmak her şeyi
ve unutulmak istenmek belki.

renkleri duymak..ve sesleri görmek...
bitmemek hiç...hep olmak.

özel olmak..değerli olmak.
ve
verdiğini

almak...

gitmek hiç gidilmeyen yere..gidipte dönülmeyen yere..gidipte dönmek istenmeyecek yere...dönmek en geriye...gidip...git...ti...gitmek hep...
ve
varamamak hiç bir yere....ama bilmek gittiğini ve hep gideceğini.
arkandan bakan veya öyle sandığın ıslak gözlerin ufkunda yavaş yavaş , sakin sakin bitivermek...

lanet bir sokak lambasının böceklerle dolu ışığının altında , gölgenle konuşmak...hiç bitmeyecek bir sohbet etmek...zaten bitmesini istememek belkide...

ama bitmek zorunda olan..
......

bütün hüzünleri,acıları ve yanında mutlulukları da bırakmak bir daha ulaşamayacağın kadar uzağa...uzaklaşmak...
hiç bir zaman,
unutamamak...unutamayacak olmak..

aşık olamamak bir daha hiçbir şeye...bunu bilmek...
lanet farkında olmak...

aniden korkmak...ürpermek...
susmak...
sustukça bir daha hiç konuşmamak istemek...

gitmek....uyumak...uyandırılmamak...bitmek...tükenmek...üşümek...sanmak...anlayamamak...anlatamamak...

ağlamak.......

ama
ölmek
değil......

ölüm,

çiçektir........

.

2009-03-17T19:02:00.001+02:00

öyle sarhoş olsam ki
bir daha ayılmasam
herşey bir rüya olsa
unutarak uyansam..

Bir Replik.

2009-03-10T04:41:00.002+02:00

“Herşey senin düşündüğünden daha karmaşık.Doğru olanın, sadece 10'da 1'ini görüyorsun.Verdiğin her karardan etkilenecek milyonlarca şey var.Her seçim yaptığında hayatını mahvedebilirsin.Ama belki de aradan 20 yıl geçer ve sen asla ama asla neden böyle olduğunu anlayamayabilirsin.Ve doğru işi yapmak için yalnızca tek şansın vardır.Sadece dene ve boşanmanın nedenini bulmaya çalış.Ve kader diye bir şeyin olmadığını söylerler ama herkes kendi kaderini belirler.Ve dünya ne kadar uzun süre devam ederse etsin sen sadece saniyelik bir zaman dilimi için buradasın.Zamanının büyük bir kısmı, ölüyken ya da doğmamışken harcanır.Ama yaşamak varken, sen, birinin gelip her şeyi düzeltmesini bekliyorsun.Bir telefon için, bir mektup için ya da bir bakış için yıllarını harcıyorsun.Ve gelecek gibi görünmesine rağmen asla gelmiyor.Sonuçta zamanını hayal meyal bir pişmanlık ya da gerçekleşmesi imkânsız bir umut ile geçiriyorsun.Sana bağlılık hissettiren bir şey.Kendini bir bütün hissetmeni sağlayan şey.Sevildiğini hissetmeni sağlayan bir şey.Gerçek şu ki çok kızgınım.Ve gerçek şu ki lanet olsun çok mutsuzum.Ve gerçek şu ki, çok yalnız kaldım ve çok uzun süre çok acı çektim.Ve yalnız kaldıkça,bütün bu süreç zarfında. iyiymişim gibi davrandım.Nedenini bilmiyorum.Belki herkes kendi dertleriyle ilgilenirken benim zavallılığımı duymak istemediği için.Pekala, herkesin a.ına koyayım.Amin.”

Peder , Synecdoche, New York

derim.

2009-03-04T02:30:00.003+02:00

birinci tekil şahıs cümlelerinin asıl kahramanıdır , ikinci tekil şahıs..

rol.

2009-02-25T02:38:00.001+02:00

ben hayattaki en büyük tiyatroyu ve en zor rolü oynuyorum ,

kendim oluyorum.

Inglourious Basterds Fragmanı Yayınlandı !!

2009-02-13T00:49:00.000+02:00

vala tarantino fanı falan değilimdir.hani böyle manyakları vardır ya tarantino osbir çekse izlerim diyenler.alakam olmaz.heleki kill bill 'den tiksinirim.ama bu film baya bir heyecanlandırıyor beni.tarantino tarzı ( ki gerçekten kendine ait bir tarzı var o başka ve takdir edilesi ) 2. dünya savaşı.hoş eski bir filmin yeniden çevrimi ama kendi etkisini hissettirdiği fragmanında da belli.brad pitt'e diyecek bir şey bulamıyorum zaten.o nasıl bambaşka bir insandır , o nasıl bir ses tonu ve aksandır.fragmanın en sonu özellikle müthiş.tarantino cannes film festivaline yetiştireceğine söz vermiş.bekliyoruz bakalım.

...

2009-02-05T06:56:00.004+02:00

düş(le)mek için ,
kusursuz bir uçurum
gece..

bir bireyin hayalleri.

2009-01-29T20:49:00.003+02:00

birey olmak nedir ?
"sen" olmaktır en başta.tamamiyle kendin olmaktır.ne olursa olsun dünyada yalnız olduğunu kabullenmektir.sevgili , arkadaş , aile ve benzerlerinin varlığında bile yalnız olduğunu ve olman gerektiğini bilebilmektir.tutunmak ya da tutunmamanın kararını vermektir.ölmeyi yada yaşamayı seçmenin en kolay yoludur.kaybedince mi yoksa kazanınca mı gerçekten kaybetmişsindir bilmektir.çünkü kazanmayı kadıramayacağın zaferlerin farkında olmaktır.

hissettiklerini gerçekten hissetmendir.yaptıklarını gerçekten yapmak istediğin için yapmaktır.sorumluluklarını kendin seçmendir.umursamamanın ama gerçektende umursamamanın verdiği hazdır.kendini ve kimseyi hiç bir zaman mutlu edemeyeceğini ve mutlak mutluluğun hiç bir zaman olmadığını bilmenin olgunluğudur.öncesizliktir , sonrasızlıktır ve önemsizliktir.zamansız gelen ölümlerin seni her seferinde bir kez daha öldürmesine izin vermektir yahut yine zamansız gelen yaşamın her seferinde seni yakalamasına izin vermektir.istediğin zaman yaşamak ve istediğin zaman ölmektir.
zamansızlıktır..
huzurdur..

özgürlüktür..

ve en çokda , gitmektir..

evet , "gitmek" bir bireyin en büyük hayalidir.hiç gidilmeyen bir yere gitmek yahut gidilipte anlatılamayan bir yere gitmek.dönmek ve sonra yeniden gitmek.her seferinde tekrar bir yerlere gideceğini kendi bilir ama kimse bunu bilemez.

benimde gitmek hakkında hayallerim var.hayal kurmak bedelsiz bir şey sonuçta.

bir gün tamamen yukarıda bahsettiğim gibi bir birey olarak elimde ufak bir çantayla bir trene binicem.ihtimalen yaşadığım ülkenin topraklarını bir an önce terkeden bir tren olacak.boş ve soğuk bir kompartımanda üstümde siyah montum balkanların karlı dağları arasında ileliyor olucam.hiç bir düşünceye sahip olmadan sadece gitmenin verdiği müthiş hazzı hissederek yol alıcam satalerce.yorulsamda uyumucam.çünkü tek bir kare bile kaçırmak istemicem o pencereden bakarken.sahibi dışında kimsenin uğramadığı o yıkık dökük değirmeni görücem ve orda olmak isticem.ama hızla geçicem yanından..dağları seyredicem.çok uzaktaki kasabalara bakacam.kulağımda sigor ros yahut anthony and the johnsons olacak.orda yokmuşum gibi , nefes almıyormuşum gibi gelicek.o anda hiç kimse olmanın beni ne kadar "birey" yaptığını hissedicem.gözlerim kapanıcak ve gülümsücem..

budapeşte'ye henüz varmadan kimsenin kesinlikle inmediği bir kasabanın istasyonunda inicem.anlamsız ve amaçsız gezicem bütün sokaklarını.hiç tanımadığım insanlara selam vericem.otostop çekicem sebze taşıyan bir kasabalının kamyonetine.arkaya oturup sanki bildiğim bir yere gidiyormuş gibi yapıcam.arkadan cama vurup tamam işte burası dicem ve inicem.aslında oraya ait olmadan kendimi oraya aitmişim gibi hissedicem..
kendimi her yere ve hiç bir yere aitmişim gibi hissedebilecem..

avusturya , çek cumhuriyeti , almanya , belçika ve fransa..
dünyaya yeni gelmiş bir uzaylı gibi dolaşıcam trenle.bilmediğim diller , bilmediğim kültürer , yemekler ve içkiler.

daha önce hiç izlemediğim ve ne kadar hayran kalsamda bir kez daha izlemeyeceğim bir yerde şarabımı yudumlarken güneşin batışını izlicem.bir mezarlığı ziyaret edicem.yürücem hep.insanların yüzüne bakarak , evlere bakarak , dükkanlara bakarak yürücem hep.okyanusa kadar yürücem..ona dokunup , hiç kimse olucam..
kendim olucam.
"birey" olucam..

ve daha sonra tekrar gitmenin hazzını yaşamak için istediğim zaman evime geri dönücem.
evime dönmek de bir nevi "gitmek" sonuçta.
gittiğim yerlerden geriye gitmek..

öncesizlik , sonrasızlık..zamansızlık.
ölmek ya da yaşamak..

huzur.

özgürlük..

bütün bunlarla beraber , ne yazıkki bu yaşadığımız dünyada hiç birimiz "birey" değiliz...

Geçmiş

2009-01-22T06:28:00.002+02:00

Henüz dün gece gördüğüm ama anımsamakta zorlandığım bir rüya gibi...

2008 Top 10 Film Listem ve 2008 Sinema Raporu

2009-01-20T04:08:00.014+02:00

albüm listemin ardından film listemi koyma işi biraz gecikti.bunda 2008 yapımı bazı filmlerin halen ülkemizde vizyona girmemiş olması yahut en azından çok geç nete düşmüş olması durumu vardı.aslında halen daha bir çok film var 2008 yapımı izliyemediğim.ama gece gece sıkılmış olmanın verdiği hissiyatlada artık bu listeyi yapma noktasına geldim.buyrun efenim ,

10 - Tropic Thunder

Müthiş bir kadro tam bir Ben Stiller tarzı komedide bir araya gelmiş durumda.Bir savaş filmi çekmek için Vietnam'da bulunan bir grup aktör farkında olmadan kendilerini gerçek savaş ortamında buluyor ve olanlar oluyor.Özellikle Robert Downey jr. mükemmel bir performans sergilyo ki muhtemelen en iyi erkek yardımcı oyuncu oscarına aday olucak bu rolle.Tom Cruise sürpriz bir rolle ve kendisinden beklenmicek derecede iyi bir komedi performansıyla ekrana yansıyor.Yılın en büyük şamatası ve kaçırmamınızı öneriyorum.

9 - The Curios Case of Benjamin Button

Aslında filmden pek memnun kaldığım söylenemez.ama bunu 2 yıldır süregelen beklentilerimin gittikçe büyümesine bağlıyorum. mükemmelinde bir kaç adım önünde oyunculuklar yaşlı doğan ve gittikçe gençleşen bir adamın bu son derece hüzünlü aşk hikayesinde Brad Pitt ve Cate Blanchet tarafından gayet uyumlu bir şekilde ortaya konuyor.uyarlama senaryo dalında Slumdog ile birlikte yılın en büyük oscar adayı olduğu kuşkusuz ama şimdiye kadarki bütün büyük ödüllerden eli boş dönmüş durumda film.David Fincher hikayeyi 1.5 - 2 saat arasına sığdırabilecekken 2 saat 40 dakkaya sığdırmayı seçmiş ve işte burda yanlış yapmış.filmin süresi göz önüne alındığında 85 yıllık bir sürece yayılan hikaye hiçde dolu gelmiyor.nerdeyse 1 asırlık dönemin filme yansıması çok çok az.ikinci dünya savaşı esnasında ufak bir hikaye dışında filmde sadece aşk var.ben özellikle her iki filminde senaryosunu yazan eric roth sayesinde bir "forest gump" tadı almak istiyordum beklentilerim bu yöndeydi.kitabın hikayesine bir şeylerin eklenmesini umut ediyordumki bu olmamış.filmin süresi arttıkçada sonda beklediğiniz o hüzünlü etkiyi tam olarak alamıyorsunuz.ama yinede bu yılın filmlerine baktığımızda hikaye olarak , görsel olarak ve en önemlisi oyunculuk olarak ilk 10a girmeyi hakediyor sanırsam benjamin button'ın bu garip öyküsü.

8 - Cloverfield

J.J. Abrams gerçekten beyni çok farklı çalışan ve özellikle seyirciyi kitleme işini çok iyi çözmüş bir insan.alias'dan beri bu böyle.bir çok kişi için yılın en iyi filmleri arasında yer almadığını görüp üzüldüm açıkçası.en başta bir filmin nasıl pazarlanıcağına çok mükemmel bir örnek cloverfield.j.j. abrams pazarlama ve ardından gelecek olanı deli gibi bekleme konusunda bi uzman.artı birde gizem yaratma konusundaki yetenekleri eklenince cloverfield daha vizyona girmeden bir mite dönüşmeyi başardı.new york'a saldıran bir yataığın bir gecede şehri kıyamet alanına dönüştürmesini anlatan bu filmin neresinden bahsediceğimi açıkçası şaşırıyorum çünkü burda paragraflarca anlatmak niyetinde değilim.amatör kamerayla şehrin bi ucundan bi ucuna bir arkadaşların kurtarmak için yola çıkan biri kamerayı taşıyan 5 gencin gözünden anlatılıyor hikaye.çekim tekniği ve bu tekniğin gerçekçilik üzerinde etkisi müthiş bir iş.efektler bu sayede hiç sırıtmıyor ve her kare gerçekten yaşanmış gibi geliyor insana.film hakında spoiler vermek istemiyorum ama cloverfield j.j. abrams gibi bir beyinden çıktığı için sadece izlediğimiz 1.5 saatlik filmden ibaret değil.bunu bilmelisiniz.işte bu noktada film benim için 2008'in en iyileri arasına girmeyi başarıyor.canavar niye geldi , nerden geldi , new yorka ve ardından dünyaya ne oldu gibi sorular muhakkak bir başka sequel ile anlatılıcaktır en kısa zamanda.yahut anlatılmayarak yerlerine çok daha büyük gizemler gelicektir.söz konusu insan j.j. abrams olunca bu 2. ihtimal daha yakın duruyor ve aslında bir yandanda bunu daha çok istiyoruz.

7 - Be Kind Rewind

ah gondry ah.sen hayatında hiç kötü bir işe imza atıcakmısın o kadar merak ediyorumki.bu yılın en büyük yıldızlarından jack black ve çok çok sevdiğim mos def bütün video kasetleri bozulan eski kafa video kira dükkanlarını kurtamak için bozulan filmleri kendileri çekmeye karar veriyolar ve gerçek anlamda bir curcuna başlıyor.robocop , ghost busters , driving miss daisy gibi filmleri eldeki imkanlarla çekmeye çalışıyorlar.ve tabi gondry tarzı hüzünlü bir görsellik özellikle filmin sonunda çektikleri mahallede eskiden yaşamış jazzcı fatz waller'ın hikayesini anlatan filmlerinde doruk noktasına ulaşıyor.kesinlikle izlemenizi tavsiye ediyorum.

6 - Iron Man

en sonunda bu yıl iyi bir süper kahraman filmi yapılabildiğini gördük.film hakkında fazla bir şey demicem.robert downey jr. zaten her zamanki gibi mükemmel.terrence howard her göründüğünde robert'dan sahne çalabilcek kadar mükemmel.cool ve zengin kötü adam obadiah stane rolü jeffry "the dude" leboswki abimize cuk oturmuş.efektler bugüne kadarki en iyi süper kahraman filmi efektleri.büyük ihtimalle bu konuda oscarı alıcak zaten.nerdeyse 2 saatlik kusursuz bir eğlence vaad ediyor film kesinlikle.işala marvel uyarlamaları bu çizgide kaliteli yapımlarla devam eder.

5 - Speed Racer

wachowski kardeşler yine yapıcaklarını yaptılar ve görsellik adına sinemanın gidişatına yeni bir çizgi getirdiler.eski bir anime serisi olan speed racer üzerinde bir kaç yıldır çalışan iki kardeş gerçektende mükemmel bir çizgi film uyarlamasına imza attılar.pastel renklerin hiç de sırıtmayan görsel efektlerle birleşmesi , mizah anlayışı ve anlatımdaki çizgi film havası matrix'den sonra onlardan beklenilen tarzda bir film olmasada yıl içindeki en iyi işlerden biriydi.emile hirsh denilen insan evladına hangi rolü verseniz altından kalkıyor.into the wild ve milk gibi yapımlarla da zaten çıtasını oldukça yükseltti.ilerki yıllarda kendisi için oscar kaçınılmaz giib.lost'tan tanıdığımız matthew fox "racer x" rolüyle filme ayrı bir hava katıyor.susan sarondon ve john goodman zaten tartışılmaz.sıcak hikayesi , düşmeyen temposu ve rengarenk görselliği ile yılın en iyi aile filmi oluyor speed racer.

4 - Wall - E

sanırım pixar'a vahiy ve ilahi bir güç geliyor bi yerlerden.böle mütiş hikayeleri bu kadar büyük sabırla ve artık animasyonda detayın doruklarıyla beyaz perdeye taşımak dünya işi deil.animasyon dalında oscar garanti hatta bir çok kişi en iyi film dalında oscara aday olmasını istiyor wall-e'nin.ben dahil.dünyada yalnız başına kalmış süper duygusal dünya tatlısı robot wall-e'nin geleceğin post apokaliptik dünyasında başlayıp uzaya kadar giden bu gerçekten müthiş büyük hikayesinde görsellik tavan yapmış durumda.ve bir çok pixar filmi gibi bu sefer vadedilen sadece eğlence deil.bu güzel hikayenin bir o kadarda anlamlı bir alt metni bulunmakta.spoilerden kaçınarak bu sene izlemeniz gereken yegane şelerden biri olduğunu belirtiyorum wall-e'nin.beğenmeyecek insan evladı olamaz.kaçırmayın.

3 - Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull

INDIANA JONES !!! yani ne diyimki.benim hayatımın kahramanı.en güzel rüyalarımın nedeni.çocukluğumda macera ruhumu , hayal gücümü geliştiren ve karakterimin gelişmesinde önemli bir rol sahibi karakter.ülkemizdeki gerçekleri görene kadarki arkeolog olma isteğimin yegane nedeni.yıllardır süre gelen indiana jones , geleceğe dönüş , ghost busters serilerinin devamı çekilse geyiğinin bir kısmının gerçeğe dönüşmesi ancak 2008'i buldu.film ilk açıklandığından beri heyecan içine bekleyen ben beklentilerimi ne kadar yüksek tutsamda zerre hayal kırıklığına uğramadım bu filmde.tek hayal kırıklığım keşke daha uzun olsaydı dememdir.bu sene çok kişiler eleştirdi indiana jones'u.özelliklede hikayesini.kendileri sanırsam ilk 3 filmi izlemedi ve indiana jones oyunlarını oynamadı.indiana jones'un b-movie tadındaki tarihsel mitlere , fenomenlere dayanan öykü anlatımını ve havasını çözememişlerdi bence.harrison ford 'un bu yaştaki performansı o eski tadı kesinlikle veriyordu.shia lebeouf oldukça başarılı bir side kick olmuştu , karren ellen'ın o eskiyi anımsatan havası ve cate blanchett'in tamda indiana jones'a yakışıcak çizgideki kötü karakter performansı filmi fazlasıyla kurtarıyodu.spoiler vermek istemediğim için bazı şeyleri anlatmıyorum ama atom bombasından buzdolabıyla kurtulan canım kahramanım indy benim için yılın en mükemmel sahnesine imza attı diyebilirim.

2 - Slumdog Millionaire

işte yılın dünya için en iyi filmi.şu an için almadığı övgü , toplamadığı ödül yok.ve hepsinde sonuna kadar hak ediyor bunları.hindistan'da kim milyoner olmak ister yarışmasına katılan bir genç son soruya kadar bütün sorulara doğru cevap veriyor ve program bitiyor , son soru diğer güne kalıyor.ardından polis genci hile yaptı diye içeri alıyor ve sorguya çekiyor.bundan sora mütiş bir kurgu ve tempo ile bu gencin bütün hayatını izlemeye başlıyoruz.aşk , toplumsal çatışma , mafya , sahte insanlar , hayata tutunmak ve bütün bunların ortasında hintli bir genç.samimi anlatım , akıcı hikaye , eşsiz müzikler ve danny boyle'un kamersından yansıyan hindistan'dan harika görüntüler ile adeta filmin içine giriyosunuz.bu müthiş filmi kesinlikle izlemeyen kalmamalı.

1 - The Dark Knight

işte yılın benim için en iyi filmi.bu kadar mükemmel oyuncular , bu kadar mükemmel bir yönetmen , bu kadar büyük bir görsellik , bu kadar büyük bir hikaye ve bu kadar büyük bir joker performansı.heath ledger..diyecek bir şey bulamıyorum.yıllardan beri ilk kez bir performans beni bu derece etkiledi.yıllardan beri ilk kez bir performans bir filmi bu kadar sırtında taşıdı belkide.bunun dışında nolan'ın batman hikayesine kattığı bu karanlık ve gerçekçi hava benim için kesinlikle tim burton'ın ve ardından gelen yönetmenlerin batman'lerinden kat kat daha iyi.önümüzdeki bir süper kahraman filminden mada daha çok bir suç filmi bulunmakta.her ne kadar kostümlü pelerinli bir adam , makyajlı bir deli ve yüzünün yarısı yanmış ama ortalarda dolaşan bir politikacı olsada sırıtmıyorlar ve filmin üstündeki gerçeklik hiç bir şekilde kaybolmuyor.bunu başarmış olmak gerçekten müthiş.bunun sırrını inanın çözemiyorum ve chirstopher nolan'a saygılarımı sunuyorum.filmi kaç kere izlediğimi ve daha kaç kere izliceğimi inanın bilmiyorum.

----------------------------------------------------------

tüm bunlar dışında tabiki yıl içinde daha bir çok harika film vardı.aklıma ilk gelenler :

eagle eye , seven pounds , die welle , babylon a.d. , horton hears a who , leatherheads , traitor , vantage point , sweeny todd , igor , body of lies , the day the earth stood still , milk , in bruges , transsiberian izlediklerim arasında listeyi zorlayanlardı.

milk özellikle bir çok listede ilk 3te.oscarından iddalı adaylarından biri olması kaçınılmaz.oyunculuklar muhteşem.sean penn ve emile hirsch baya bi aşmış durumdalar.ama benim tarzım bir film değil kendisi.yinede çok iyi bir film.listede olmadığına dil uzatanlar olursa diye ayrıca belirtmek istedim.

ayrıca the wrestler 'a değinmek istiyorum.şu anda dünyada en çok izlemek istediğim filmdir kendisi.fragmanında bile gözlerim yaşardı.çok güçlü bir drama imzat atmış gibi görünüyor aranofsky.ama henüz ülkemizde vizyona girmedi , netede kaliteli bir versiyonu düşmüş deil.mickey rourke büyük ihtimalle oscarı kucaklıcak bu filmdeki rolüyle herkes bunu konuşuyor.zaten altın küreyi de aldı.bu film kesinlikle ilk 10 listeme girerdi diyorum.

2009 yılında vizyona girecek müthiş filmler bizleri bekliyor. Transformers 2, X-Men Origins: Wolverine, Where the Wild Things Are, Public Enemies, Star Trek, Terminator 4 Salvation, Watchmen, Up, The Year One, Angels & Demons, Monsters vs. Aliens, Inkheart, Inglorious Bastards, 2012, The Imaginarium of Doctor Parnassus, G.I. Joe, Avatar, Knowing, The Lovely Bones, The Fantastic Mr. Fox ve Surrogates bunlardan birkaçı olarak aklımıza geliyor.

son olarak joker performansını izlemeden bile benim için en iyi oyuncular arasına girmiş olan ve öldüğünde gerçekten çok fazla üzüldüğüm heath ledger'ı anmak istiyorum..

toprağın bol , mekanın cennet olsun heath..

mutluluk ,

2009-01-03T01:46:00.001+02:00

kendini ve kimseyi mutlu edemeyeceğini bilmenin verdiği mutsuzluktur.

p.e.

Mutluluk Hakkında.

2009-01-03T01:38:00.002+02:00

nerdesin?
şimdi her şey bırakıldığı gibi..yol..ileri ya da geri..
ne önemi var!

ne güzelsin önemsizlik..
ne güzelsin öncesizlik..

( " her şeyin sözle başladığı yalan! " , diyor ses. )
ey tin!
o ivecen şeytan!
her şeyi arzula ve mutsuz ol!
( çünkü mutluluğu tatmak , ölmektir.....)

ses!

Turgay Kantürk

-------------------------------------

gece yerde sürünen bir kedidir o..dokundum o'na bir karanlık çizgide..ölü sularında sabahın , ılık ve canlı..kucakladım , o karanlık çizgide..inandım , alkollere inandım..ahh!! akşamın gelmesi gibi istemek ölümü , seninle..bir gölgeyim , '"güneşi gizle" , o karanlık çizgide..mutluluk , ey kısa mevsim , ey eskil inanç , ey düzmece rüya , seni peri çıkmazı'na gömüyorum.

her şey geçti artık...

Turgay Kantürk

-------------------------------------

"mutluluğu aradığın sürece ,
mutlu olacak kadar olgun değilsindir ,
ve ulaşacak kadar her istediğine.."

Hermen Hesse

neler oluyor.

2008-12-30T14:23:00.002+02:00

kar yağıyor , nina simone çalıyor , penceremde bir kedi uyuyor..

ve "zaman" denilen şey durmak yerine geçiyor , geçiyor ;

geçiriyor..

ve yine dua.

2008-12-28T07:42:00.002+02:00

umarım herkes bir gün insan olur.amaçsız , iyi niyetli.komplekssiz.
tek istediği güzel vakit geçirmek olan insanlar olurlar.

olmasalarda beni hayatlarına , oyunlarına , dramlarına alet etmezler işala hiiiç bi zaman..

allaha dua etcem bugün yatarken ,
herkes için.

onun için..onlar için.

senin
ve

benim için..

sessiz.

2008-12-28T07:33:00.000+02:00

“sustum,
yakamoz yağdı odama...”

dua.

2008-12-23T07:49:00.001+02:00

Ey insanoğlu sen ,
Her akşam şu dua ile yat en iyisi ;
"Yar bana bir rüya"
Ve her sabah aynı dua ile uyan..

Emre Yılmaz ,Şeytanın Fısıldadıkarı

en uzun gece'ye ithafen.

2008-12-22T07:07:00.000+02:00

gece,
bir şarap kokusu..

ruhumun kucağına dökülen çiçekler,
ölen yıldız ve ani rüya..

kentim büyülü,
kentim
sessiz..

gece ;
bakma gözlerime yitik kuş.
uykum ruhundur ,
gözyaşım bedenin..

aynadaki ay ,
haraketsiz..

“kentim uçurum.

kentim ,
sensiz..”

p.e.

22.11.2008 07:07

blaaaaaaaaaaaaa

2008-12-14T06:48:00.001+02:00

dişlerimi düşlerime geçirdim bu gece ;

ben oldular....

ufak bi edit.

2008-12-11T18:25:00.001+02:00

aşağıdaki listemde bir değişiklik yapıyorum ve imperial leisure albümünü 2. sıraya koyuyorum.
ida abla 3'e.

imperial leisure yılın grubudur gözümde.

A Lot Like Love

2008-12-09T18:28:00.002+02:00

hayatımı saçmasapan filmlerin etkilemesi büyük bir hızla devam ediyor.nedeni nedir bilmiyorum ama p.s. i love you'dan sonra bir romantik-dram/komedi filmi daha bişiler değiştirdi düşünce akışımda.ya bazı nedenlerden dolayı gittikçe basitleşen beynimden sebep bunlar ya da son zamanlarda tüm yaptıklarımın beni mahvetmesine izin vermemin üstümde bıraktığı ultra hassasiyetten.ve belkide bunları bile bile yaptığımdan.

herneyse sadece söylemek istedim.izlersenizde keyifli bir zaman gerçiceğiniz kesin gibi.

kağit geminin öyküsü - 1

2008-12-09T07:56:00.002+02:00

kumsalda yürüyen adam hemen farketti kıyıya vuran o kağıt parçasını.
neye benziyordu ; sanki bir gemi gibi...içine bişiler karalanmaştı..katları açtı.

okumaya başladı ;

"ve ağlıyor ufuk çizgisi...
ona döneceğimi bekleyerek,
denizler doğuruyor bedensiz...."

anlamsız bir bakış attı ufka doğru.ıslak kağıdı kuma bıraktı.bir kaç dalga vurdu üstüne.

ardından uzaklaştı adam..

kumdan kaleler omuzlarının arkasında yavaş yavaş kayboldular....

Tugay Kerimoğlu

2008-12-07T18:38:00.003+02:00

blackburn rovers'ta paul ince'in işine son verilmesi gündemde.yerine souness'ın adı geçmekte.yardımcılığına ise tugay'ı düşünüyolarmış.türk futbol tarihinin en "büyük" 3-5 futbolcusundan biridir tugay kerimoğlu gözümde.canlı olarak izlediğim en büyüğüdür.beşiktaş maçında penaltı atmıyım hocam diyince harcanmıştır bu sebepten fatih terim'den nefret etme sebebidir.ama tabi bencilce düşünmemek lazım iyiki gitti galatasaray'dan çok daha mükemmel bir kariyere ulaştı.ailesi de aynı şekilde süper şartlarda yaşadı.

çok özledim tugay seni....tamam tv'den falan izliyoruz ediyoruz ama bi gs forması altında , milli takım forması altında görmeyi özledim.kameraların karşısında çocuklarınla oynamanı özledim.saha dışındaki karizmanı özledim.kaptanlık bandını özledim.futbolcu olsam giyiceğim numara olan "5" numaralı formanı özledim.

umarım tekik direktör olarakta başarılı olursun.bundan pek şüphem yok zaten.günün birinde gs'nin ya da milli takımın başına gelmen dileğiyle.

amma velakin.

2008-12-07T18:02:00.005+02:00

ama bütün bunlarla beraber içimde şapşal bir mutlulukta mevcut.
bildiğin şapşal.ne lan bu halin deseler böyle gülümsücek sadece.şapşal şey.hani hep gitsemde sonra gelirim lan vala bak diyo bir yandan.bazende nereye gityon lan otur kıçının üstüne diyor.hep esiriyimdim ikilemlerin.azını kırdığımının dengesiz ironisi.mutlu(!)yum lan sizle olsun.

kar yağsın artık.

turunsiyah.

2008-12-07T17:39:00.003+02:00

bunu sanırım6 sonbahar önce yazdım.ama bugün okuyunca uzun bir aradan sonra bir sonbahar daha aynı şeyleri hissettiğimi ama tek fark olarak artık bu kadar güzel cümleler kuramadığımı , kelimeleri bulamadığımı farkettim.aynı çocuklukta , ve bazen aynı çaresizlikte.

sanırım gerçekten özel bir sonbahardı...
bu da özeti olsun.

-----------------------------------------------------

gözlerim turuncuya aç..
bir şeyler var..özlemlerinde ötesinde..yanındayken bile uzak olmak..üşümüş ellerim..kim farkındaki..

gözlerimi her çevirdiğimde kaçan bir şeyler...uzak...

öyle uzaaaakki..

bazen ; kimse olmasa..gece benim olsa..ve sokaklarda şarkı söyleye söyleye dolaşsam,uyandırmasa ya kimse beni sızdığım o merdiven altında...

aklımı kaybetsem bir süre..karşıma çıkan herkese sarılsam..içimde biriken özlemleri hediye etsem o ufacık kalplere..sonra ruhuma baksalar,
kaçsalar...

uyuduğumda biri seyretse hep beni..öle anlamsız baksaki suratıma,tüm anlamımı alsa istemeden..aniden...

"turuncumudur gerçekten ufuk çizgisi...turunsiyah mıdır arkası...?"

...

rengarenk yağmurda,buğulu camdan sokağı izleyen ufak bir çocuk gibi hissetsem ve dinlesem tüm yaşamı..
ıslak sokaktan sallanarak geçen kendini rüzgara vermiş sapsarı bir yaprağın ruhu olsam...

mutlu olsam....

"zamansız gelen ölümlerim var benim..."
ve ölüm herkesin görmesi gereken bir düş ise,uyku tanrı mıdır......?
...

bulutlar söylese hep bana önceden , ne zaman yağmur yağacağını..ve ben dans ayakkabılarımı hazırlasam bir kenara..rüzgar sarılsa belime ve anlamsız bir dans olsak gözlerde...

düşlerim söyleseler ne zaman gelecekler ve ne zaman gidecekler...
ve ben içine girmeye çalıştığım masalları bir deftere yazsam sonra anlatsam herkese..

düşler gelirken pencereden...
ve giderken...

ben hep
gitsem,

gelmesem....

p.e.
00.00.0000 00:00

Zooey & Pozy

2008-12-05T06:00:00.002+02:00

gördüğünüz üzere adeta birbirimiz için yaratılmışız..

Bir Replik.

2008-12-04T05:48:00.003+02:00

Man will always be man.
There is no new man.
We tried so hard to createa society that was equal , where there'd be nothing to envy your neighbor.
But there's always something to envy.
A smile...Friendship.
Something you don't have and want to appropriate.
In this world...Even a Soviet one...
There will always be rich and poor.
Rich in gifts...Poor in gifts.
Rich in love...
Poor in love.

Commisar Danilov , Enemy At The Gates

Imperial Leisure - The art of Saying Nothing

2008-12-02T21:06:00.004+02:00

Müthiş grup Imperial Leisure 'un debut albümü en sonunda çıktı.Rap , Ska ve Punk severlerin kaçırmaması gereken çok güzel bir albüm olmuş.Aşağıda albümün track listi , rapidshare linki ve Reset! dergisinde haklarında yazdığım keşif yazısının linki mevcut.Kaçmaz.

1. Untouchable 2:55

2. Man On The Street 3:03

3. In A Letter 3:16

4. Jenny 2:54

5. The Beast 2:11

6. Alperton 4:09

7. Beer Belly 2:45

8. The Landlord's Daughter 2:35

9. Great British Summertime 3:06

10. First Pass The Pump 3:42

11. King Of Kings 3:25

12. Sombrero 2:19

http://rapidshare.com/files/159403539/IMPERIAL_LEISURE_-_THE_ART_OF_SAYING_NOTHING_-2008.rar

Bu da grup hakkında ön bilgi edinmeniz için keşif yazımın linki ;

http://www.resetmagazine.net/resetsayi18/muzik/kesif3.html

Reset! Magazine.

2008-12-02T19:58:00.002+02:00

Yeni sayısı henüz bugün çıkmış olan ve 1 yıldır 15 günlük periyodlar ile hayatına devam eden internet dergimiz Reset! 'in reklamını yapma zamanı geldi sanırım.

Daha önce Sobermag olan ismi bazı ayrılıklar sonrası Reset! olarak değişti.1 yıldır alternatif ve bağımsız kültür hakkında atıp tutmakta olan dergimiz gerçekten belli bir seviyeye gelmiş durumda.Her sayı yeni albüm tanıtımları , grup keşifleri , sinema kritikleri , moda hakkında yazılar , belli konulardaki dosyalar ve yerli yabancı kişilerle yapılmış röportajlar ile fazlasıyla ilgiyi hakeden bir dergi.1 yıldır hiç ara vermeden geniş bir içerikle devam etmekte.

Kesinlikle bir göz gezdirin , muhakkak ilginizi çeken birşeylere rastlıcaksınız.

www.resetmagazine.net

Aşağıda girdiğim son 3 başlık dergideki bazı yazılarımdan alıntıdır.

Dega Breaks.

2008-12-02T19:56:00.001+02:00

Hepimiz biliyoruz ki Britanya’da o sırada aynı umumi tuvalete girmiş 4 genç bile “hadi grup kuralım” diyor ve her gün yeni isimler çıkıyor.Ama asıl garip olan , neredeyse hepsinin bir şekilde güzel parçalar üretmesi ve sonucunda bir albüm çıkarması oluyor.Pek tabi ki bazıları “one hit wonder” , bazıları tek albümlük gruplar oluyor.Birazda olsun bu nedenden Ada’da sık sık sorulan bir soru vardır ;
“Who is the next big thing?”
Çoğunlukla gençler bu sorunun ironik mizahını yaparlar ( genelde bunun için bir ünlem işareti yeterlidir ) , medya ciddiye alır , dergilerde anketler düzenlenir , cdler verilir , net ortamlarında hararetli tartışmalar yaşanır.
Kendime bu soruyu sorarak konumuza dönmek istiyorum , çünkü cevabım ; Dega Breaks.

İstanbul’da yaşayan ve şu sıralar bütün mekanları ele geçiren elektronik müzikten pek de haz etmeyen bir insan olarak sıklıkla internet ortamlarında çıktığım gitar grupları keşif gezilerimden birinde denk geldiğim bir isim Dega Breaks.İlk single’ları olan “Wake Up” ‘ı dinlediğim an vuruldum diyebilirim.Yazıyı fazla kişiselleştirmeden grup hakkında bilgi vermeye devam edeyim.

Vokal ve gitarda Dominic Otero , klavye ve gitarda Gavin Bilbe , bass gitarda Eann Bilbe ve davulda Alex Sabga’dan oluşan Londra’lı dörtlü 3 yıl önce bir araya geldi.Konser maceralarıyla işe başlayan grup ; NME’de ufak birkaç haber , internet ortamlarında “next big thing” yakıştırmaları ve myspace’lerinden yayınladıkları diğer parçalar derken ilk singleları “Wake Up” ‘ı yayınladı.Bu şarkıyla hatırı sayılır radyo X-Fm ‘in playlistin’de dönmeye başlamasıyla adından sıklıkla söz ettirir hale gelen Dega Breaks taa buralarda bizim de dikkatimizi çekmeyi başardı.

Güçlü gitar melodileri ve gerekten çok etkili kullanılmış klavyeler ile Dega Breaks sizi bir anda yakalıyor.Pek sevmediğim bir yöntem olan ama bazen insanlara önermek için kullanıldığında işe yarayan “benzetme” yöntemine başvurmak gerekirse ; Bloc Party ,VHS or Beta , Editors ve birkaç the ‘lı grup dinleyen bir çok kişi Dega Breaks’den de mutlak suretle keyif alacaktır. Kendileri myspace’de sounds like kısmında şunları yazmışlar ;
“Black and White Disco Punk , funk skag attacking the senses and bruised chords all over the place.Thinking Blondie , The Cure , Depeche Mode and Whitey etc. “

Eğer Ada’da yıllardır gerçekten bir New “New Wave” varsa Dega Breaks mütevazı bir temsilcisi kanımca.Her şarkısında sizi yakalayan bir şeyler var ve bunlar yerinizde duramamanızı sağlayacak türden. Wake up , Bedroom Divas , All Night , The Looking Glass , Relax ; hepsine my space , youtube v.b. yerlerden ulaşmanız ve dinlemeniz mümkün.Şu an için Dega Breaks ‘in elinde baştan sona sıkılmadan dinleyebileceğimiz kalitede bir albüme imza atacak kadar kayıt var.2 single yayınlayan grubun albümünü heyecanla beklemeniz için inanın bir çok neden var.

Mart ayında yayınladıkları ikinci muhteşem singleları olan “All Night” ‘a ufacık bir tuvaletle hoş bir video çeken grup belki de tanıştıkları güne bir gönderme yapıyorlardır.Neredeyse her gün konserler veren ve yavaş yavaş büyük dergilerin büyük sayfalarının ufak köşelerinden sıyrılmaya hızla devam eden Dega Breaks’e bir şans tanımanızı ve takipte olmanızı şiddetle öneriyorum.

www.myspace.com/degabreaks

Güneşin Oğlu.

2008-12-02T19:51:00.004+02:00

Bu sinema yazısı Reset! Magazine'in geçen sayısında yayınlanan bir yazım.Bloguma da koymak istedim.Baştan söliyim berbat bir film.

Empati kurmak benim için her zaman Dünya’daki bütün kaosun çözümü gibi gelmiştir en basit anlatımıyla.İnsanlar kendilerini başkalarının yerine koyabildiğinde ve annemin her zaman söylediği gibi “kendine yapılmasından hoşlanmadığın bir şeyi başkasına yapma” fikrini benimsediğinde Dünya’nın her zaman daha anlayışlı , insanların ve toplumların çok daha huzurlu bir şekilde yaşayacağını düşünmüşümdür hep.Onur Ünlü 3. uzun metrajlı çalışması olan “Güneşin Oğlu” filminde bence empatinin bir kaç level üstünü düşünüp bunu anlatmaya çalışmış ; sadece düşünce olarak değil tamamen bir başkası olsaydık nasıl olurdu sorusunu sormuş kendine.Ve vardığı ya da varmak istediği nokta empatinin kibirle olan savaşı olmuş.Kibir , sahte hayatlar , bitmeyen istekler , gerçeklik ve ölüm.Tabi bu fikirlerle yola çıkıpta senaryoyu sadece 9 günde yazıp ardından 10 günde filmi çekmiş olmak pratikte işlerin istediğiniz gibi olmayacağanında bir göstergesi olarak karşımıza çıkıyor.

Filmin konusuna gelecek olursak , 14.000 yılın ardından Dünya’da en net güneş tutulması yaşanmaktadır ve güneş tutulmasıyla birlikte Köksal Engür’ün oynadığı Fikret karakteri kontrolsüz bir doğa üstü güce kavuşur ; artık ruhu sürekli bedenden bedene geçmektedir.Türk Sinemasına göre oldukça farklı bir konu olduğu kesin bir gerçek ve cesurca bir seçim.Ama ne yazıkki bahsettiğimiz şey nihayetinde sinema olunca bunu yapabilmek iyi bir fikirden , iyi bir sunumdan ya da iyi oyunculardan daha çok konuyu işleyiş şeklinize , kurguya , senaryoya ve insanlara hitabına dayanıyor.En azından bilinçli beklentilere sahip sinemasever kitle bunu bekliyor.Ve ne yazıkki Onur Ünlü’nün röportajlarında dediğininde aksine iyi bir mesaja ve alt metne dayanıyor.Heleki böyle iddalı bir hikayeyle yola çıkıldığında bence insanlar mavra -komedi değilde dramatik öğeler de içeren bir kara komedi görmek istiyorlar.Tabikide Onur Ünlü ne yapmak istiyorsa onu yapmıştır ama ben bir film hakkında yazı yazarken yönetmenin gözlüğünden değil kendimin ve sinemanın gözünden bakmak durumundayım.Yoksa zaten kendi anladığımı değilde anlatılanı aynı şekilde anlatsam bir sinema yazısının ne gibi değeri kalabilirki.Yönetmenler kendi filmlerinin kritiğini yazar bizler de onları okuruz olur biter.

Hikayesi güçlü ama senaryo olarak oldukça zayıf olan film Fikret ve Kurban’ın didaktik konuşmaları ile ısrarla aradığımız alt metni kurtarmaya çalışırken gereksiz uzatma nedeniyle seyirciyi sıkmaktan öteye gidemiyor.Bir de gökbilimci ile Kurban karakterinin olayları çözerken bir diyalogları varki hiç bir sürükleyeciliğe sahip değil ve insanı bitsin artık anladık serzeneşinde bulunduruyor.Bunlar gereksiz yere filmin büyük bir kısmını kaplıyor ama bu sıkıcı kısımların dışında film oldukça haraketli bir kurguya sahip.Filmde bol bol silah görüyoruz ve bunlardan bazıları sadece hikaye otursun diye silah taşıyorlar.Tamam mekan Cihangir ama bayan bir üniversite öğrencisinin çantasında da bir silah olması oldukça zoraki geliyor insana.

Film küfrü argoyu sevenler için ve fazla düşünmeden gülmek isteyenler için komik sayılabilir gerçektende.Ama değinmeden geçemiyeceğim bir konu kesinlikle küfür konusu.Gereksiz yere bir çok küfür var filmde.Tamam küfür sinemada yeni trendimiz anlıyorumda bir limit bir karar kıvam çok daha güldürücü olacaktır bence.Ayrıca izlediğim salonda her küfre at gibi kahkaha atan kızlı erkekli genç bir kitle vardı bu da filmdeki küfürlere ekstra sinir olmamı sağlamış olabilir.Ama bir yandanda insanların artık sadece küfüre gülmesi , bunun için Türk filmlerini tercih etmesi ve bu filmde de bolca bulunan ince esprileri ufak bir sırıtmayla geçiştirmesi hatta anlamaması oldukça can sıkıcı bir durum.

Oyunculara bakacak olursak hepsi gerçekten çok büyük isimler ve yetenekleri tartışılmaz.Haluk Bilginer , Köksal Engür , Bülent Emin Yarar , Hümeyra , Özgü Namal gerçekten döktürüyolarlar.Ama bütün bunlar bu filme çok fazla bir artı getirmiyor.Nedeni ise bu oyuncuların zaten her zaman döktürüyor olmasından kaynaklanıyor.Hiç biri bu filmle varolmadılar ya da yönetmenin yardımıyla böyle iyi bir performansa ulaşmış değiller.Onur Ünlü oyuncular açısından oldukça şanslı.Ama ben bu başarılı oyuncuların bence gişede de büyük başarı göstermeyeceğini düşündüğüm bu filmde neden oynadıklarını merak etmekteyim.Filmdeki bitmemişlik hissi mekanlara ve diyaloglara yayılmış durumda.Bu büyük oyuncuları tv dizisi gibi mekanlarda ucuz diyaloglar içinde görünce biraz garip hissettim diyebilirim.Filmde Bülent Emin Yarar performans açısından diğer tüm oyunculardan bir adım önde kesinlikle.Köksal Engür’ün o çocukluğumuzdan beri kulağımıza yabancı olmayan ses tonu da film içerisinde duydukça sizi kilitleyenlerden biri.Özgü Namal’ın saç kesimi ise kimin tercihi bilmiyorum ama gerçekten harika.Haluk Bilginer bildiğimiz Haluk Bilginer.Göründüğü her yerde karizmasıyla , enerjisiyle sahnenin hakimi oluyor.

Nihayetinde Güneşin Oğlu benim şahsi olarak beğenmediğim oldukça eksik ve bitmemiş bulduğum bir film.Kibir , Empati , Ölüm , Sahte Karakterler , Gerçeklerden kaçmak , Kendinden kaçmak gibi konulardan biraz daha basetseydi ve dramatik öğeleri daha fazla olsaydı yani eldeki hikaye komedi değilde kara-komedi bir dram olarak uygulansaydı sanırım daha çok beğenirdim. Ama tüm bunlara rağmen Onur Ünlü’nün cesareti , farklı hikayesi , edepsizlik dışında güdüren mavrasıyla ve oyuncularıyla soru işaretleriyle işi olmayan kafaların hoş vakit geçirmesini bir ihtimal sağlayabilir.Ama Ekim ve Kasım aylarında adeta Türk Filmi yağmuruna tutulan salonlarımızda kesinlikle ilk tercihiniz olmamalı demeden de geçemeyeceğim.

4 / 10

Kids Records.

2008-12-02T19:41:00.005+02:00

The Whip , The Wombats , New Aducation , Band of Horses gibi gruplarla çalışmış olan Adalı bağımsız plak şirketi Kids Records ‘dan 3 adet grup tanıtmak istiyorum sizlere.Bu sefer gazinocu tarafımla böyle potpuri şeklinde bir yazı yazmak istedim , bunda bu kayda değer gruplar hakkında çok detaylı bilgilere ulaşamamın etkiside mevcut tabikide.Kids Records gerçektende kaliteli isimlere destek vermeye devam ediyor , temennim bu plak şirketini arada bir takip etmeniz yönünde.

http://www.kidsthelabel.co.uk/
www.myspace.com/kidsrecords

Kyte

Öncelikle Kyte’dan başlamak istiyorum.Kyte biri bayan beş kişiden oluşan Leicestershire’lı bir ambient pop topluluğu efendim.Deneysel öğelerde içeren huzur dolu parçalarında Sigur Ros ve Mogwai etkileşimi bolca görünmekle beraber kendilerine özgü havayıda şarkılarında hissedilen serin ve donuk etkiyle yakalamış durumdalar.

Deneysel takılan ambient grupların vazgeçemediği bebek oyuncaklarından çıkmışa benzeyen çın çın çın sesleri ve derinden gelen efektli vokaller şarkılarda bolcana mevcut.Klavyenin ve piyanonun etkili kullanımı da deneysel bir ambient parçanın olmazsa olmazlarından olduğu için Kyte’da bolca kullanmış bunları.Ama dediğim gibi daha önce onlarca benzerini dinlediğimiz grupların içinden bir şekilde sıyrılmayı başarıyor Kyte ve kesinlikle dinlenmeyi hakediyor.

1 Aralıkta çıkacak olan Two Sparks, Two Stars EP ‘leriyle birlikte toplamda iki Ep bir de mini albüme imza atmış olacak olan ve şu anda ufak bir Avrupa turnesinde olan Kyte tatlı tatlı esen deneysel müzikten hoşlananlar için ufak bir hazine değerinde olabilir.

www.myspace.com/kyteband

Assembly Now

Londra’lı 4 lü Assembly Now bir kaç şarkısından görebildiğim kadarıyla başarılı indie pop/rock parçaları üretmekte olan bir isim.Öncelikle Myspace’lerinden ulaştığımız “In Magnetic” isimli parça hem bize grubun soundu hakkında yeterli bilgiyi veriyor hemde çok başarılı bir parça olarak karşımıza çıkıyor.

Diğer parça Graphs Maps and Trees ise grubun yakın zamanda çıkan son singleı.Parçanın offical videosu da mevcut.Bunlar dışında sitelerinden ulaşabileceğiniz 4 parça daha bulunuyor.Grubun vokalleri gerçekten çok başarılı.Klasik ingiliz gitar gruplarına benzerliği ne yazıkki kaçınılmaz.Biraz daha hararetli Maximo Park tadı aldım ben kendilerinden.Oturmuş bir sound ve kaliteli kayıtlarıyla öne çıkan grup ilerde nekadar başarılı olur bilemicem ama şu sıra tadını çıkarmakta fayda var.

www.myspace.com/assemblynow

Blah Blah Blah

İşte haklarında en az bilgiye ulaşabildiğim isim Blah Blah Blah.Myspace’lerinde sadece bir şarkıları mevcut o da “Have No Fear”.Bu tek parçayla bile inanın beni etkilemeyi başardı bu 3lü.Ayrıca “Death to the Indie Disco” isimli parçalarına youtube ‘dan ulaşmak mümkün.Ama konser çekimi olan bu kayıt çokda temiz değil takdir ettiğiniz üzere.Yinede azda olsa fikir sahibi olmanızı sağlıyor bu eğlenceli grup hakkında.

Daha çok erkende olsa bu grup bende hoş bir etki bıraktı ve merak uyandırdı.Takipte olacam size de bunu öneririm.

www.myspace.com/blahblahblahandfriends

The IT Crowd Sezon 3

2008-11-25T13:02:00.003+02:00

dünyanın en güzel haberlerinden birini dün akşam itibari ile almış bulunmaktayım.sitcom tarihinde 2 sezon ve toplamda 12 bölüm ile kült olabilmiş ve bu 12 bölümle 70 bölüm how i met your mother'dan toplamda daha çok güldürmüş olan ingiliz komedisi the it crowd tam 1 yıl aradan sonra 3. sezonu ile sessiz sedasız geri döndü.amerikan versiyonun çekimlerine başlandığını biliyorduk.hatta bu versiyonda da orjinalindeki moss karakterini canlandıran richard ayoade aynı rolde karşımıza çıkıcaktı.ama roy ve mükemmel aksanlı jen olmadan dizinin başarılı olamıyacağınıda biliyorduk.pilot bölümü çekilmişti amerika'da ama hiç bir zaman oynamadı.ardından ingiliz ekibin tekrar toplanması ile dizi 3. sezonuyla geçen hafta geri döndü.sezon yine 6 bölümden oluşacakmış şu an için.ama tek temennimiz 73 bölüm sürmesi falan.

3. sezon ilk bölüm nete düşmüş durumda.tr. altyazısıda mevcut.

hiç izlemediysenizde ilk 2 sezonu edinip izlemenizi şiddetle öneriyorum.bulamazsanız bende var ; isteyenin bir yüzü kara vermeyen richard ayoade.

ps : guess what ?

2008-11-17T18:48:00.003+02:00

çok nadirde olsa bazı şeyler başımıza tam zamanında gelir.bu filmi izlememde benim için öyle oldu.hatta hemen altta filmi izlemeden önce yazdığım şey daha da anlam kazandı.bir kaç saat içinde bir insanın düşünce akışı ancak bu kadar değişir.2 insanın yardımı ; biri bana bugün sadece bir kaç cümle söyledi , biri de bir kaç gün önce şansa bu filmi önerdi.

teşekürler.

nerede..?

2008-11-17T13:59:00.003+02:00

orada bir yerde bekliyorsun di mi..?

ya da orda bir yerde düşünüyorsun belkide :

" orada bir yerde bekliyorsun di mi..? "

diye.

...

2008-11-10T04:19:00.000+02:00

hiç tanımadığın , gözüne bakmadığın , koklamadığın insanlar vardır ama hani yine de özlediğin..bu dünyadadır ya da başka bir yerdedir.nerde olduğunu bilirsin ya da bilmezsin.senin onu özlediğini bilir ya da bilmez.senin yaşama nedenindir belki , halen kendin olarak yaşayabilme nedenindir.seni yok etmek , nefesini ve sesini kesmek isteyenlerin bunu tek yapamama nedenidir.
gururundur , örneğindir , başarıdır , başarındır , cesaretindir , vatandır , canını vericeğin "vatan"ındır..

anandır , babandır , kardeşindir..

mustafa kemal'dir..

sonsuzdur..

the black heart procession - in a tin flask

2008-11-06T04:44:00.000+02:00

http://rapidshare.com/files/161069549/10-in_a_tin_flask.mp3.html

böyle bir şarkı var.ben her dinlediğimde aşağıdaki diyaloğu yaşamaya daha fazla yaklaşıyorum.dinlemeyin , dinletmeyin.ruha zarar ziyan.çoluk çocuk duyar körpecik yüreklerine yazık hem anamız var bacımız var ortamda yani , ayıp lan !

- alo buyrun

- alo merhaba , cami mi orası ?

- evet buyrun

- beni yarın öğlene tekabülen kaldırabilir misiniz acaba ?

- !!??

- orda mısınız ?

- evet , ne diyorsunuz siz ya ?

- beyefendi yer ayırtıyorum , ölücemde yarın öğlene geç olmadan kokmadan etmeden kaldırır mısınız beni diyorum

- e iyi madem olur , isim soyad alıyım

- pozan erten ben

- kaç kişi katılıcak cenazenize acaba ?

- valla net bir rakam söliyemem ama öyle acilen ölücem acilen kalkıcak falan çok kişi olmaz

- hmm çelenk falan istermiydiniz

- bir beyaz lale koysunlar tabuta yeterli.ha bir de varsa galatasaray bayrağı istiyorum.

- hay hay efendim.

- çok teşekürler , kaç gibi öliyimde geliyim ben.

- 12:30'a kadar ölmüş , yıkanmış ve tabuta konmuş olun lütfen.

- e siz yıkamıcakmısınız beni

- tabi efendim yıkarız yalnız ek ücrete tabidir

- valla param pek yok.lost , heroes , prison break falan veriyim dvdye yazıp izlersiniz olmaz mı

- LA HAVLE VE LA KUVVETE İLLA BİLLAHİL ALİYYİL AZİM !!

- teşekür ederim dualarınız için ben öldüktan sonraya da saklayın lütfen biraz.

*çat

- hey allam kapadı , aman camimi yok başka hayret bişi.

the man from earth

2008-11-04T03:31:00.000+02:00

eski fantastic voyage serisinin ve filminin yazarı ayrıca alacakaranlık kuşağı ve star trek için bölümler de yazmış Jerome Bixby tarafından yazılan hiper ötesi güzel bir hikayenin filmidir kendisi.pek bilinmez.ama herkezin izlemesi gereken 2007 yılı yapımı bir bilim-kurgu / dram 'dır.ülkemizde hiç bir festivalde falan oynamadığı için gençlerimizin gözünden kaçmıştır.yoksa muhakkak en sevdikleri filmlerden biri olup kopya dvdsi bilimum öğrenci evinin rafını süslemekte olacaktı.

film john oldman isimli kişinin evinde toplanmış bir kaç üniversite görevlisinin arasındaki muhabbetten ibaret.amma velakin john oldman 'ın "hacı inanmazsanız ama 14.000 yaşındayım" demesiyle saatlerce sürmesini istediğiniz bir sohbet başlıyor.ne yazıkki film bir buçuk saat sürüyor.kime izlettiysem keşke en az 5 saat sürseydi dedi.

fragmanını hiç aramayın , filmden resimlere falan bakmayın , imdb'ye girip acaba kimler oynamış diye de incelemeyin.çünkü bunlar inanın hiç bir anlam ifade etmiyecektir.

sadece bir şekilde edinin ve izleyin.

bulamazsanız benden isteyin veriyim bir kopya ayıp ettiniz.

zooey deschanel..

2008-11-03T21:35:00.000+02:00

sen insansan biz neyizki ?

güneşi hiç göremeden ,

2008-11-03T20:16:00.001+02:00

oynadığım bir oyundu.

houston , i'm fine.

2008-11-01T17:20:00.000+02:00

blogumun tepesindeki resimdeki astronot olsam o manzarayı izlerken aklımdan geçen şu olurdu kesinlikle ,

"lan resmen boğularak ölücem of ya."

siktiğimin gece hayatı.

2008-11-01T07:14:00.000+02:00

amaçsız.

last night a poetry saved my life

2008-10-30T04:29:00.000+02:00

bu şiiri ya da herneyseyi yazdım ; yazdımki hayatım kurtulsun.

saol klavye , saol kelime , saol cümle ve saol sen.balık için teşekkürler..

k

2008-10-30T04:00:00.000+02:00

bir nokta..
o gece , bakakaldı ufka.

kayboluşun sakin krallığı..bir meleğin yıldız bahçesi..
midyelerin soğuk elleri.

bir tutam huzur ,
gülümserken
parça parça döküldü eteklerine.

boyutsuz bir gezegenin tek çemberi.

her gece
ve her gece
ve
her gece..döndü..döndü..döndü...

düş
tü...

"en başa."

bir harf ve bir nokta ;
o gece , bakakaldı ufka.

zamanı unuttum.

2008-10-09T04:48:00.000+03:00

az önce öylecene mönitöre bakarken bir anda zamanı unuttum.perdeme baktım dışarıdan gelen ışığı süzdüm.odamın hemen önündeki ayva ağacının yapraklarının gölgesini camıma yansıtan penceremin üstünde duran bahçe lambasımıydı yoksa güneşmiydi.evde birisi varmıydı ? annem komşuyamı gitmişti yoksa uyuyormuydu ? dikiş mi dikiyordu yoksa ? babam bakkalın orda tavla oynayıp çay mı içiyordu yoksa annemin yanında yatıyormuydu horlayarak.ablam gelmedi aklıma ama , sanırım zaten her zaman uyuduğu içindir.

az sonra uyuyacakmıydım yoksa az önce mi uyanmıştım..

bütün bunları düşünmem sadece 1 saniye sürdü.ama gerçekten unutmuştum...

ilk kez başıma böyle bir şey geldi.beynim bu sefer böyle bir oyun seçti.uzun zamandır daha iyisini yapmamıştım diye de sevinmiştir eminim.

bunun hakkında saatlerce ve satırlarca bir şeyler yazabilirim hatta yazmalıyım sanırım ama gerçekten yapamıyorum artık , içimde bir yerde bunu yapabilceğimi bildiğim halde , emin olduğumu düşündüğüm halde yapamıyorum..bu da uğruna saatlerce bir şeyler söylemem anlatmam gereken başka bir konu..neyse..

ve o "an"ı da unutmadan buraya not etsem iyi olacak sanırım.

" 09 Ekim 2008 - 04:50 "

She & Him - Volume One

2008-09-29T04:07:00.000+03:00

Dünyada en hayran olduğum insan olan Zooey Deschanel başka bir yazının konusu efendim.İlk paylaşmak istediğim albüm Zooey'nin M.Ward kişisiyle kurduğu grubu She&Him 'in debut albümü Volume One.İndie-Folk severlere ve aslında herkeze şiddetle tavsiye ediyorum.Albüm hakkında yazdığım kritiği Reset! Magazine'in haftaya çıkacak olan yeni sayısında okuyabilirsiniz.

http://rapidshare.com/files/111398632/she.rar

Neden "Kağıt Gemi" ?

2008-09-29T02:26:00.000+03:00

bugünlerde herhalde en çok düşündüğüm şey çocukluğum..umarsızlıkla kutsanmış çocukluğum.

o günlerden hatırladığım ve özlediğim , bir kez daha yaşayamayacağımı bildiğim o kadar çok şey varki ve tüm bunlar tamamen başka bir kişisel iç devinimin konusu.ve o günlerle ilgili şu anda da yaşatabileceğim şeylerin sayısı o kadar azki.

şu "an"la en çok bağ kurabildiğim nesne , bir kağıt gemi.

bir kere katlanarak yapılmış bir nesne.büyüdükçe içe doğru katlanan ben gibi.belki biz gibi.tek farkımız o son kağıdı açma haraketinden sonra bile hiç bir şekle benzemeyecek olmamız.çok naif bir nesne.ama tüm bu naifliğine ve sadece kare bir kağıttan yapılmış olmasına rağmen bazen saatlerce su üstünde kalabilen dalgalarla yol alabilen bir nesne kendisi.ıslandıkça dahada güçleşir yol alması.büyüdükçe dahada kırılganlaşan ama ironik bir şekilde karşısındaki hayat daha da zorlaşan biz gibi.yapımı kağıttan yaptığımız diğer nesnelere göre basittir.bu huyuyla zora gelemeyen bizleri çok sevindirir.

hepsinden önemlisi nihayetinde bir gemidir kendisi ve üstünde her zaman bir şeyler taşır.bir düşünce , bir his ya da bir kaç kelime.o "an"ı alır ve bir diğer "an"a taşır.

paylaşır..

paylaşmak.

niye buradayım , niye yazıyorum , niye kendimden ya da düşündüklerimden bahsedicem , niye buraya bazen bir müzik albümü koyacam , niye buraya müzik&sinema&dizi hakkında bişiler karalıcam , niye belki yakında bir radyo programı yapıcam kendi çapımda ve burdan yayınlıcam ;

ve niye bir kağıttan gemiye bindim.. ?

sadece paylaştıkça çocukluğumun kutsanmış umursamazlığında batıp ya da batmayacağımı bilmemek olmanın çekiciliği yüzünden..